کودکان بیشترین آسیبی که در جامعه میبینند از طریق خشونت خانگی است. استرس، تورم، گرانی، بیکاری، معضلات اجتماعی، اعتیاد و... از جمله مواردی هستند که موجب پدیداری خشونت والدین علیه کودکان میشوند. وقتی پدر بیکار است و از بدهی مالی رنج میبرد عصبانیت خود را بر کودکان خود خالی میکند.
به گزارش حقوق نیوز، متاسفانه بسیاری از خانوادهها خشونت، کتککاری و برخورد تند با کودکان را حق والدین میدانند و آن را لازم و ملزوم تربیت کودک تلقی میکنند. این شرایط باعث پدیداری بدرفتاری کودکان میشود. فقدان نگاه و نظارت بر خشونت خانگی بر کودکان موجب پنهان ماندن خیل عظیمی از این خشونت شده است. کودکان حاصل از خشونت خانگی همواره از ترس، استرس، نگرانی و اضطراب رنج میبرند و این سوءرفتار باعث آثار دلخراشی در آینده این کودکان خواهد شد.
قانونگذار متاسفانه این موضوع را جرم انگاری نکرده است بلکه در قانون بیشتر در قالب کودک آزاری و بهصورت کلی این امر را بیان میدارد. این در حالی است که ضرورت بررسی دقیق و تصریح واضح قانونی در باب خشونت خانگی وجود دارد. آینده کودکان و داشتن جامعهای سالم با شهروندانی سالم مستلزم پرهیز و برخورد با هر نوع خشونت خانگی است.
دیر زمانی است که دولتهای توسعه یافته راهکارهای اجتماعی، فرهنگی و حقوقی مناسبی را برای پیشگیری و برخورد با خشونت خانگی انتخاب و اتخاذ کردهاند. خشونت و شکنجه علیه مادر و دو دختر مشهدی در چند روز اخیر بازتاب وسیعی پیدا کرد؛ متاسفانه از این دست موارد زیاد اتفاق افتاده که هرگز رسانهای نشده است. اما وضعیت نابسامان اجتماعی جامعه ما و افزایش آسیبهای اجتماعی شرایط نگرانکنندهای را برای کودکان ما ایجاد کرده است. اگرچه قانون آیین دادرسی کیفری نوین و قانون مجازات اسلامی جدید در حمايت از کودکان و حقوق آنان تاسیسات جدیدی ایجاد کرده اما نتوانسته است درمان این درد باشد. خشونت خانگی علیه کودکان یک تهدید اساسی علیه سلامت جامعه محسوب میشود و ضرورت وافر برای اتخاذ راهکار مناسب جهت درمان آن وجود دارد. واقعیت مسئله این است که والدین حق کتک کاری و خشونت علیه کودکان را ندارند و کودکان آنان از حقوق و کرامت کامل انسانی برخوردارند همچنان که کنوانسیون حقوق کودک این امر را به زیبایی بیان کرده است./حسین احمدی نیاز/ وکیل پایه یک دادگستری
