هنوزچندساعتي ازاعلام اجرايي شدن برجام نگذشته بودكه شوك ردصلاحيت‌ها خنده را از لب‌ها ربود. در شرايطي كه رهبري به دنبال برگزاري انتخابات حداكثري بود، و حتي در اظهارنظري  بي‌سابقه،خواهان حضور كساني كه حتي «نظام» و خود ايشان را قبول ندارند، پاي صندوق‌هاي راي‌شده بودند. اماخروجي ليست‌ تاييدصلاحيت‌ها موجب شدتاحرف درست را استاندار تهران بزند آنجا كه گفت:رهبری فرمودند«حتی کسانی که مرا قبول ندارندرای بدهند،امابایدکسی وجودداشته باشدتارای دهند.»بااين حال معتقدم نبايدازحالا درباره روزانتخابات تصميم‌گيري كرد.

به گزارش حقوق نیوز، درباره اجرايي شدن برجام وبيانيه پاياني آنچه ازنظرمن اهميت دارد،ردپاي روحاني دراين بيانيه است. در بيانيه پاياني، دو نکته بسیار مهم وجود داشت که مستقیما به خود روحانی باز می گردد.من تصور می کنم این دو نکته را  ظريف با درخواست روحاني در بیانیه اضافه کرد. درحالی که اتفاقا وجه‌تسمیه چنداني نداشت.دربخشی از این بیانیه پیشینه اين مذاكرات به سال 82 پيوند‌زده مي شود نه سال 92 و در آن آمده: «ما همچنین از تمامی شخصیت هایی که ازسال 1382 هدایت مذاکرات را به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران و 1+5 به عهده داشته اند، سپاسگزاری می کنیم.»سرنوشت آن مذاكرات براي همه ما روشن است. اما مذاکرات سعدآباد و توافق تهران براي روحاني از اهميت بسيار زيادي برخوردار بود. روز بعد از توافق وين در همين روزنامه و ذيل عنوان «پايان دلواپسي آغاز عصر جديد»نوشتم:«حسن روحاني نشان داد كه يك سياستمدار پيگير است و از خواسته‌هايش كوتاه نمي‌آيد. او 8 سال صبر كرد، تا دوباره پرونده هسته‌اي را تحويل بگيرد و به سرانجام برساند.» (قانون، 24/4/94) روحاني همچنان قصد دارد تا نشان دهد راهي كه آن سال رفت كاملا درست بود.
اما نکته دوم اين بيانيه كه ردپاي روحاني را مي توان درآن ديد، معطوف به آينده است. در بخش‌هاي پاياني بيانيه آمده بود: «این دستاورد به روشنی ثابت می کند که با اراده سیاسی، پشتکار و از طریق دیپلماسی چندجانبه، ما قادریم سخت‌ترین معضلات را حل و فصل  و راه‌حل های واقع بینانه‌ای که قابلیت اجرای موثر داشته باشند پیدا کنیم. این یک پیام قاطع و امیدوارکننده است که جامعه بین‌المللی بايد در تلاش‌هایمان برای ساختن جهانی امن تر، مد نظر داشته باشد.» روحاني از گنجاندن اين بند در بيانيه قصد داشت پيام روشني را به دنيا مخابره كند. همان پيامي كه حتي روز قبل نيز در گفت‌وگويش با رسانه‌ها بر آن تاكيد داشت. روحاني بر اين باور است كه با جهان مي‌توان تعامل كرد. او صراحتا گفت كه نياز نيست در قالب اين چارچوب كه «سرديگران كلاه بگذاريم» يا «ديگران سر ما كلاه بگذارند» با ديگران وارد گفت‌وگو شويم. 
اما شادي اين برجام با انتشار ليست ردصلاحيت‌ شدگان مجلس بر دهان همه خشك شد. دايره رد صلاحيت‌ها آنقدر هست كه نمي‌توان از آن چشم‌پوشي كرد. در تهران رسما و علنا به تعداد انگشتان دو دست نيز اصلاح‌طلب تاييد صلاحيت نشده است و در اين وضعيت بايد پرسيد: آيا به اين ترتيب قصد داريم انتخاباتي پرشور مطابق آنچه مد نظر رهبري است برگزار كنيم؟ سوال اين است كه ما از مردم بخواهيم در انتخابات شركت كنند و حتي آنها كه نظام را قبول ندارند به صحنه بيايند، اما به چه كسي راي بدهند؟ به همان‌ها كه تا به حال در مجلس بودند و اتفاقا مردم آنها را نمي‌خواهند؟ 
در اين‌باره گفتني‌ها بسيار است كه حتما بايد راجع به آن در فرصت باقي مانده تا انتخابات، بسيار نوشت و گفت. اما لازم است امروز حواس‌مان نسبت به تصميم‌گيري براي صندوق راي جمع‌تر باشد. با اعلام رد صلاحيت يك‌بار ديگر اظهارنظرها درباره قهر و تحريم صندوق انتخابات شنيده مي‌شود. اين كاملا درست است كه ردصلاحيت‌ها آنقدر بود كه حتي سايت نزديك به احمدي‌نژاد (ميدان 72) درباره آن نوشت: «رد صلاحيت‌ها تاريخي شد»، با اين وجود به اعتقاد من نبايد از حالا براي «صندوق راي» تصميم گرفت. بايد فاصله ميان «ردصلاحيت»ها و «روز برگزاري» انتخابات را درست و با دقت پيمود. اگر قرار به شبيه سازي باشد مي‌توان به انتخابات 92 اشاره كرد. شرايطي كه امروز جامعه با آن روبه‌روست، مانند شوك ردصلاحيت هاشمي در انتخابات بود.
 اما چون اصلاح‌طلبان مصمم به حضور در عرصه انتخابات بودند، در هفته پاياني توانستند با «اجماع درست» و «منطقي» روي كانديدايي كه خاستگاه اصولگرايي هم داشت، مسير كشور را طوري تغيير دهند كه امروز شاهد برداشته شدن تحريم‌هاي ظالمانه باشيم. اگر قرار بود همان روز ردصلاحيت همه كانديداهاي اصلاح‌طلب يا فراهم نبودن شرايط براي حضور افراد ديگر، از انتخابات نااميد شويم، امروز به جاي روحاني، با قاليباف يا جليلي روبه رو بوديم و به جاي ظريف احتمالا باقري كني يا متكي وزيرخارجه ما بود. نكته اينجاست كه ضمن انتقاد به ردصلاحيت‌ها، اما نبايد نسخه كامل و تمام شده‌اي را براي روز انتخابات پيچيد. فرصت تصميم‌گيري براي روز انتخابات هست و نبايد اين دو مسئله را با هم مخلوط كرد. باتوجه به اظهارات رئيس جمهور در كنفرانس خبري كه «از تمام اختياراتش در اين زمينه استفاده خواهد كرد» اين امكان هست كه برخي اسامي بار ديگر تاييد شوند. اما اگر از امروز سقف مسئله كه «كانديداي ما حضور ندارد شركت نمي‌كنيم» در نظر گرفته شود، اگر فردا تعدادي هم تاييد صلاحيت شوند، ديگر نمي‌توان شرايط حضور حداكثري در انتخابات را فراهم كرد. 
فراموش نكنيم كه قهر مردم با صندوق راي،دقيقا خواسته همان‌كساني است كه هيچ اعتقادي به جايگاه راي مردم در اداره كشور ندارند. انتخابات حداقلي خواسته هميشگي آنها بوده و هست.لذا آنها به هيچ وجه از اين قهر ناراحت نخواهند شد، بلكه در نبود مردم،درانتخاباتي بي‌رقيب به مجلس مي‌روند. باور كنيد همان‌ها امروز خود را «از پيش برنده» اين انتخابات مي دانند، اما تا روز انتخابات زمان زيادي در پيش است. بايد ضمن انتقاد آماده بود.