گروه بین‌الملل خبرگزاری فارس – علیرضا کریمی: فلسفه ایجاد سازمان ملل متحد در دوران پس از جنگ دوم جهانی و  پس از تجربه شکست‌خورده جامعه ملل، هرچه بوده باشد، یقینا قرابتی با آنچه روز پنج‌شنبه از زبان دبیر کل سازمان ملل متحد خارج شد، نداشته است.

بان کی‌مون، دبیر کل سازمان ملل متحد روز پنج‌شنبه در خصوص خارج ساختن نام عربستان سعودی از فهرست کشورهای نقض‌کننده حقوق کودکان، اظهار داشت: «این یکی از دردناک‌ترین و دشوارترین تصمیماتی بود که من تاکنون گرفته‌ام... این خطر وجود داشت که میلیون‌‌ها کودک با رنج ناشی از قطع بودجه برنامه‌های سازمان ملل در فلسطین، سودان جنوبی، سوریه، یمن و دیگر مناطق روبرو شوند.»

بنابر گزارش خبرگزاری فارس، دبیر کل سازمان ملل افزود: «اعمال فشار ناروای کشورها، غیرقابل قبول است... ما گلایه‌های مطرح شده را بررسی می‌کنیم، اما محتوای گزارش تغییر نخواهد کرد.»

آقای بان در واکنش به انتقادهایی هم که از اقدام سازمان ملل متحد می‌شود، اظهار داشت: «من انتقادات را درک می‌کنم، اما مسئله‌ای بزرگتر وجود دارد، اینکه زمانی که صلح‌بانان سازمان ملل هدف حمله قرار می‌گیرند، مستحق حمایت قاطع شورای امنیت هستند.»

ماجرا از آنجا شروع شد که هفته قبل، گزارش سالانه سازمان ملل متحد در خصوص ناقضان حقوق کودکان منتشر گردید. در این گزارش، جنایات سعودی‌ها در یمن ورد توجه قرار گرفته بود و ریاض مسئول 60 درصد از تلفات کودکان یمنی شناخته شده بود.

پیش از سخنان آقای بان، خبرگزاری رویترز روز چهارشنبه به نقل از منابع دیپلماتیک از فشارهای پشت پرده عربستان به سازمان ملل خبر داده و نوشته بود که ریاض تهدید کرده در صورت باقی ماندن نام این کشور در فهرست ناقضان حقوق کودکان کمک مالی به نهادهای سازمان ملل را قطع می‌کند. منابع دیپلماتیک که خواسته‌اند نامشان فاش نشود، به رویترز گفته‌اند که بعد از انتشار گزارش سازمان ملل، دفتر بان ‌کی‌مون با تماس‌های وزرای خارجه کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس و سازمان همکاری‌های اسلامی «بمباران» شده است. یک مقام سازمان ملل این اقدام کشورهای عربی را «یک فشار همه‌جانبه» توصیف کرده بود.

در گزارش رویترز آمده بود که این تهدید وجود داشته که «علمای ریاض برای صدور فتوایی علیه سازمان ملل و اعلام این سازمان به عنوان یک نهاد ضد اسلامی، تشکیل جلسه دهند، که معنای آن ممنوع شدن هرگونه رابطه، کمک و حمایت از برنامه‌ها و پروژه‌های سازمان ملل از سوی اعضای شورای همکاری‌های اسلامی بود.»

چندین منبع دیپلماتیک به رویترز گفته‌اند که اگر نام عربستان در فهرست سیاه حفظ می‌شد، آژانس کار و کمک به آوارگان فلسطینی موسوم به «آنروا» به شدت لطمه می‌خورد. عربستان سعودی چهارمین حامی مالی بزرگ «آنروا» است و سال گذشته حدود 100 میلیون دلار به این آژانس کمک کرده است. کویت و امارات متحده عربی که هر دو از اعضای ائتلاف سعودی در یمن هستند هم با کمک سالانه جمعا نزدیک به 50 میلیون دلار، از حامیان اصلی آنروا به شمار می‌آیند.

از بامداد 6 فروردین 94، یعنی از یک‌سال و اندی پیش، یمن تحت حملات وحشیانه رژیم سعودی قرار دارد. در این مدت، سازمان ملل متحد هیچ کاری برای توقف حملات عربستان و متحدانش به یمن نکرده، یا دست‌کم نتوانسته است کاری انجام دهد. آنچه رویترز فاش کرد و آنچه حرف‌های روز پنج‌شنبه دبیر کل سازمان ملل متحد نشان داد، دست‌کم یکی از ابعاد ناکارآمدی سازمان ملل متحد در جلوگیری از فاجعه یمن را افشا می‌کند.

به بیان ساده، عربستان سعودی و متحدان آن در حاشیه خلیج فارس، با «ابزار پول»، عملا سازمان ملل متحد را فلج کرده‌اند و جلوی انجام وظیفه این سازمان را در یمن گرفته‌اند. بدیهی است، متحدین بین‌المللی ارتجاع عربی نظیر برخی کشورهای غربی نیز در این روند، از تلاش‌های هم‌راستا با سیاست‌های ریاض دریغ نکرده‌اند.

«کنث والتز»، نظریه‌پرداز نورئالیسم تدافعی پیش‌تر گفته بود که سازمان‌های بین‌المللی تجلی‌گاه منافع قدرت‌های بزرگ هستند. تجربه نشان داده است که این باور والتز تا حدود زیادی درست از آب درآمده، اما حتی والتز هم پیش‌بینی نمی‌کرد روزی برسد که سازمان‌های بین‌المللی، گروگان دلارهای نفتی کشوری چون عربستان سعودی باشد که با هیچ تعریفی، نمی‌تواند یک قدرت بین‌المللی شناخته شود.

عربستان همچنان به تجاوزات خود در یمن ادامه می‌دهد و دیگر برای همه واضح است که کاری از سازمان‌های بین‌المللی برای جلوگیری از ادامه این تعرضات برنخواهد آمد. ظاهرا از این سازمان‌های بین‌المللی جز اعمال فشار بر برنامه هسته‌ای صلح‌آمیز کشورهای مستقل کاری ساخته نیست.

انتهای پیام/